Hashtags voor deze post, hashtags voor deze plant:

Instagram hashtags

Facebook hastags

sint janskruid - hypericum perforatum - bloem en knop

Sint-janskruid, Hypericum perforatum

Sint-janskruid, Hypericum perforatum, is misschien niet een plant waar je direct aan denkt in de winter. Deze plant wordt bij uitstek geassocieerd met de zomer en het sint-Jansfeest in juni, de tijd dat de plant ook bloeit. Toch is de winter wat mij betreft een uitstekende tijd om sint-janskruid te bespreken.

Qua geneeskrachtige eigenschappen is sint-janskruid namelijk vooral bekend om zijn anti-depressieve eigenschappen. Een van de types depressie waartegen sint-janskruid helpt is de winterblues. Een hele fijne plant om in huis te hebben in de donkere maanden die komen dus. Ook bij tak van andere stemmingsgerelateerde aandoeningen kan sint-janskruid gebruikt worden. Wat minder bekend is, is dat sint-janskruid heel bruikbaar is bij huidkwetsuren, waaronder brandwonden en schaafwonden. Let wel op, sint-janskruid komt met een vracht aan waarschuwingen, dus lees de hele monografie goed voordat je de plant gaat gebruiken.

Magische eigenschappen heeft sint-janskruid ook volop. Het zal je niet verbazen dat dit kruid sterk met midzomer en de kracht van de zon geassocieerd wordt. Logischerwijs kan sint-janskruid gebruikt worden voor allerlei magie die met passie en kracht te maken hebben. Liefdestover en bescherming horen daar ook bij. Maar er is meer. Lees er over in de rest van de monografie.

Botanische beschrijving Sint-janskruid, Hypericum perforatum L.

Sint-janskruid staat op een sterk vertakte wortelstok. De wortel heeft wortelknoppen. Van daaruit komen diverse houtige stengels omhoog, die roodachtig van kleur zijn en 2 overlangse lijsten. De wortelknoppen hebben ook een voortplantingsfunctie. In de winter sterft het hele bovengrondse kruid af en zijn er bij de wortelknoppen kleine uitlopers met groene blaadjes te vinden.
Bovenaan de stengel vertakt deze zich sterk zodat de bloemen goed de zon kunnen vangen. Langs de stengels bevinden zich de tegenoverstaande, ovale blaadjes die tot 3 cm groot zijn en geen bladsteel hebben. De bladeren zijn bezaaid met oliekliertjes die vooral goed zichtbaar zijn als je een blaadje tegen het licht houdt. De blaadjes lijken dan bezaaid met gaatjes.
De bloemen zijn felgeel en stervormig en tot 2 cm groot. Ze staan in eindstandige bijschermen. De ovale kroonbladeren vertonen zwarte strepen. De meeldraden zijn talrijk, rood getopt, en staan in 3 bundels bij elkaar. Als je de bloemen stuk wrijft komt er een rode kleurstof vrij.
Na de bloei verschijnt er een 3-hokkige doosvrucht met kleine stippels. Daarin zitten de bruine, cilindrische zaden

Bijzonderheden

De Germanen zagen het rode sap van de bloem als het bloed van Balder, de god van het licht en de zomer en als het bloed van Wodan. Dat is ook de reden waarom de plant een naam heeft gekregen die in verband staat met een vooraanstaande christelijke figuur, Johannes de Doper. De kerk wilde de associatie met Balder en Wodan grondig uitroeien.
Sint-janskruid wordt al zeker sinds de oudheid medicinaal gebruikt.

Het is niet toegestaan inhoud te kopiëren

Word gratis lid

en zie alle verborgen content