De landmeters zijn er weer

Ik hou van het kleine, van verborgen schoonheid. Continu kom ik het tegen tijdens mijn wandelingen. Er is zoveel leven aan het losbarsten en daar geniet ik van. Iets wat me elk jaar weer bezighoudt, zijn de kleine diertjes. Al weken hoor ik ze knagen, hoog in de bomen en sinds kort komen ze naar beneden aan hun draadjes: de landmeterrupsjes. Eenmaal ergens geland bewegen ze zich op hun karakteristieke manier voort naar een plek waar ze op hun gemak de volgende fase in kunnen.

Hier zie je momenteel ontzettend veel van die kleine, groene rupsen. Ze landen continu op me. Soms laat ik ze dan even rondkruipen voor ik ze op een handigere plek zet. Dat doe ik puur voor mijn eigen plezier, ik word zo vrolijk van ze! Ze zijn een van de redenen waarom ik altijd blijer van een wandeling terugkom dan ik erin ging. Als hagetisse is dit een van de hoekstenen van mijn bestaan, mijn connectie met de natuur. Die band zorgt dat ik me bewust blijf van wat echt belangrijk is.

Van welke kleine dingen word jij ontzettend blij? Geef je jezelf de tijd om erbij stil te staan?